Հպարտություն-գոռոզություն

Կարելի է նույնացնել հպարտությունը գոռոզությության հետ:Եվ եթե ոչ,ապա որն է դրանց տարբերությունը

Գոռոզությունը հպարտության հետ ոչ մի ընդհանուր բան չունի: Դրանք բոլորովին տարբեր հասկացողություններ են իմ կարծիքով:
Գոռոզ է այն մարդը ով ինքն է իրեն բարձր համարում չնայած որ նա չի գտնվում այդ բարձրության վրա:
Հպարտ է այն մարդը ում բոլորն են բարձր համար ու նա արժանի է այդ բարձրությանը:
_________________
Առաջարկում եմ առաջարկ առաջարկողներին առաջարկել չառաջարկված առաջարկները:©

«Մե'կ ազգ, մե'կ ապագա»

One nation, one future

նախ ասեմ որ գոռոզությունը հարցակողական է, իսկ հպարտությունը պաշտպանողական

Հպարտություն

Քրիստոնեությունը հպարտությունը դասել է մահացու մեղքերի շարքը։ Հենց հպարտությունը սեփական անձի կարևորության զգացումն է դառնում տառապանքների, հիվանդությունների եւ հաճախ էլ մահվան պատճառ։ Հպարտությունը բոլոր կործանարար մտքերի և հույզերի աղբյուրն է։ Սեփական անձի գերակայության զգացումը հանգեցնում է նրան, որ մարդ ուրիշներին սկսում է ստորացնել, նսեմացնել։ Առաջանում է ենթագիտակցական ահռելի ագրեսիա, ինչը ժամանակի ընթացքում շրջվում է նույն այդ մարդու դեմ։ Հպարտ, մեծամիտ մարդն իր բանականությունը, կարողությունը բարձր է դասում այս աշխարհում ամեն ինչից և բոլորից։ Նա շրջապատող աշխարհի մասին իր պատկերացումն ունի և վստահ է, որ հենց այդ պատկերացումն է ամենաճիշտը լավագույնը։ Նա ձգտում է իրեն ենթարկել շրջապատող աշխարհը և հաճախ դա անում է բռնությամբ։ Իսկ իր պատկերացումների և իրականության անհամապատասխանության դեպքում նրա հոգում ծնվում են ագրեսիվ հույզեր` չարություն, վիրավորվածություն, ատելություն, արհամարհանք, նախանձ և այլն։ Սրանք էլ հանգեցնում են տարբեր հիվանդությունների։ Հպարտությունը սեփական անձը գերագնահատելու սովորությունն է, դրա հետեւանքով՝ Տիեզերքում իր իրական տեղը չգտնելը և այս կյանքում նպատակի գիտակցության բացակայությունը։ Նման մարդիկ իրենց ամբողջ էներգիան վատնում են, աշխարհի հետ «պատերազմելով», ապացուցելու համար իրենց ճշմարտացիությունը։ Հպարտության խորքում, այնուամենայնիվ, կա դրական միտումց ձգտել կատարելության և կատարելգործել աշխարհը, գիտակցել սեփական բացառիկությունը, արժեքը:Ոչ ոք չի ցանկանում ապրել իզուր և անիմաստ։ Բայց սեփական արժեքը և կարևորությունը հաստատել ուրիշներին նսեմացնելու հաշվին` նշանակում է ենթագիտակցության մեջ «փայփայել» այլ աշխարհների ոչնչացման ծրագիր։ Եթե ես ամենալավն եմ և ամենաբարձրը, ուրեմն մյուսները վատն են և ցածր։ Որքան վեր է դասում մարդն իրեն իր շրջապատից, այնքան մեծ է լինում նրա անկումը։ Հպարտ մարդը փակ է։ Չկամենալով ընդունել ուրիշ մարդկանց ձգտումները և առանձնահատկությունները նա ինքն իրեն է աղքատացնում։ Վերջին հաշվով հայտնվում է միայնության մեջ։
Բայց հպարտությունը միայն սեփական անձը բարձր դասելը, շրջապատող աշխարհի և ուրիշների նկատմամբ մեծամիտ վերաբերմունքը չէ, այլև սեփական անձը ստորացնելը, թերագնահատելը։ Մարդ իր նկատմամբ նման վերաբերմունք ունի, երբ չի սիրում ինքն իրեն։ Բայց չէ՞ որ մարդ Աստծու արարածն է, յուրաքանչյուր մարդու մեջ առկա է Աստված։ Երբ մենք չենք սիրում ինքներս մեզ, նշանակում է՝ չենք սիրում մեր միջի Աստծուն։ Երբ մենք մեղադրում ենք, փնովում, նախատում ենք ինքներս մեզ, իրականում մեղադրում, փնովում, նախատում ենք Աստծուն։ Իսկ սա արդեն հպարտություն է։ Ազատվելու համար հպարտության մահացու զգացումից (որը, ինչպես տեսանք, առաջանում է երկու պատճառով՝ սեփական անձը գերագնահատելու և թերագնահատելու) պետք է սովորել իրավիճակը, կյանքն ընդունել այնպիսին, ինչպի– սին կա։ Եվ հիշել, որ մենք ինքներս ենք ստեղծում այդ իրավիճակները և մեր կյանքն ամբողջապես։ Սովորենք ներել մարդկանց, քանի որ ներելով ուրիշին, մենք ներում ենք ինքներս մեզ։

գոռոզություն

Գոռոզությունը դա Տգիտություն է իր անձի նկատմամբ, մարդ չլինելով այտ ինչ որ ներկայացնում է դա տգիտություն է, Գորոզությունը Խոնարհության հակառակ պատկերն է , ինչպես բերքատու ծառը և ան բերքատու ծառը, բերքերով լի ծառը խոնարհ վիճակում է, որովհետև պտուղները այտ ծառի գիտելիքա, ծանրությունից ճյուղերը կախվել են ներքև, նույնպես իմաստուն մարդը միշտ հանգիստ և խոնարհ վիճակում է, Կարեկցանքով լի ուրիշների նկատմամբ, իրա պտուղները սիրով բաժանումե ուրիշներին՛՛՛
Գոռոզ մարդիք նմանեն անպտուղ ծառերի, քթները վերվ պահած գնում են առաջ տրորելով ուրիշներին... և ոտքերի տակ չնայելով առաջ են գնում մի օր ոտքը քարին է դիպչու և ընկնում է ջարդելով հպարտ Քիթը՛՛՛
_________________
ա~խ, նորից բարի ճամփա...
ա~խ, նորից մնաս բարով....

Եթե քրիստոնեությունը հպարտությունը դասել է մեղքերի շարքում,իսկ Ձեզ ինչ է թվում Քրիստոսսը հպարտ չէր?որ թույլ չտվեց ոչ մեկին խնդրել ,որ իրեն չխաչեն: Ահա այս հարցի խոցելի կողմն է ,որ ինձ անհանգստացնում է:Մի պահ հիշենք Պարույր Սևակի խոսքերը
........Հպարտ եղիր,բայց ոչ գոռոզ
Դատարկ մարդն է գոռոզանում
Հայրդ խելոք ու տխմարին ,
Դրանով էր զանազանում...
Իսկ ինչ կասեք տողերիս հեղինակի մասին...

Տողերի հեղինակը իմ ամենասիրած բանաստեղծներից մեկն է: Բայց չգիտեմ հպարտ է եղել նա թե չե:

Քրիստոսի պարագայում ասեմ որ նա գիտեր ինչ է լինելու իր հետ ու ուր է "գնալու" մահվանից հետո: Նա չցանկացավ փոխել Աստծու կամքը:

Հպարտություն չեր դա իմ կարծիքով:

Ով իր անձը բարձրացնի, կիջնի: Ով իր անձը իջեցնի, կբարձրանա - նաման խոսքեր ասվել են նրա կողմից:
_________________
Առաջարկում եմ առաջարկ առաջարկողներին առաջարկել չառաջարկված առաջարկները:©

«Մե'կ ազգ, մե'կ ապագա»

One nation, one future

ուրեմն սենց բան ասեմ ես կյանքում չեմ շփվի գոռոզ մառդու հետ, բայց հպարտ մարդու հետ կշփվեմ մեծ հաճույքով, ու իմ կառծիքով հպարտությունը դրական, իսկ գոռոզությունը բացասական գիծ է
_________________
ա~խ, նորից բարի ճամփա...
ա~խ, նորից մնաս բարով....

neli-suzi գրել է (11 Սեպ. 2008 16:47

) :

ուրեմն սենց բան ասեմ ես կյանքում չեմ շփվի գոռոզ մառդու հետ, բայց հպարտ մարդու հետ կշփվեմ մեծ հաճույքով, ու իմ կառծիքով հպարտությունը դրական, իսկ գոռոզությունը բացասական գիծ է

իսկ ո՞նց տարբերել հպարտությունը գոռոզությունից:
Այ օրինակ կարողա քեզ համար մարդը գոռոզ թվա իսկ ինքն իրեն հպարտ համարի

_________________
Առաջարկում եմ առաջարկ առաջարկողներին առաջարկել չառաջարկված առաջարկները:©

«Մե'կ ազգ, մե'կ ապագա»

One nation, one future

Ես կարծում եմ գոռոզ ու հպարտ լինելը, համարյա թե նույն բաներն են .

BRAT_NL գրել է (11 Սեպ. 2008 20:53

) :

իսկ ո՞նց տարբերել հպարտությունը գոռոզությունից:
Այ օրինակ կարողա քեզ համար մարդը գոռոզ թվա իսկ ինքն իրեն հպարտ համարի

Բռատ ջան մարդու հետ շփվելով կհասկանաս ինքը իրան ցույցա տալիս այնպիսին ինչպիսին կա, թե իրա արժանիքներից բարձրա իրան դասում, եթե ենչի ցույց տալիս ինչպիսին կա, ուրեմն ինքը գոռոզա
_________________
ա~խ, նորից բարի ճամփա...
ա~խ, նորից մնաս բարով....

կարաս մարդու հետ տարիներով շփվես ու չհասկանաս թե ով է նա:
Կարող է պատահի նա ունենա այնպիսի արժանիքներ որոնք դու չնկատես, քեզ համար դրանք սովորական բաներ լինեն, իսկ մեկ ուրիշը նկատի ու նրա համար դրանք մեծ նշանակություն ունենան.
այս պարագայում դու մարդուն կհամարես գոռոզ իսկ մեկուրիշը հպարտ: ՈՒրեմն միևնույն մարդը մեկի համար կարող է լինել գոռոզ իսկ մյուսի համար հպարտ

_________________
Առաջարկում եմ առաջարկ առաջարկողներին առաջարկել չառաջարկված առաջարկները:©

«Մե'կ ազգ, մե'կ ապագա»

One nation, one future