Լուրեր Ցեղասպանության թեմայով

ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ «ԹԱՅՄՍԻ» ՕՆԼԱՅՆՈՒՄ

Պատմաբանների, լրագրողների եւ գիտաշխատողների ուշադրությունը հրավիրելով անգլիական հեղինակավոր «Թայմս» թերթի օնլայն հրապարակումներին (The Times:http//archive.timesonline.co.uk/tol/archive/#), Ժան Էսքիյանը մեկ օրինակ է բերում թերթի 1915 թվի սեպտեմբերի 25-ի համարից: Հոդվածը վերնագրված է` «Մի ամբողջ ազգի բնաջնջումը: Երիտթուրքերի քաղաքականությունը ընդդեմ հայերի»:

«Եթե պատերազմը հիմքից չի ցնցում ամբողջ աշխարհը եւ թողնում է, որ կարեւոր իրադարձությունները լռության մատնվեն, ապա անտարակույս քաղաքակիրթ աշխարհի բոլոր երկրներում հանրահավաքներ կանցկացվեն բողոքելու երիտթուրքերի հայկական քաղաքականության անմարդկային բնույթի դեմ:

Դա կարելի է ամփոփել մեկ նախադասությամբ, որ նրանք աստիճանական, բայց արդյունավետ ձեւով բնաջնջում են ամբողջ հայ ժողովրդին եւ ձերբազատվում հպատակ մի ցեղից:

Կարգը հետեւյալն է. ամեն մի հայկական գյուղից օրական այնքան մարդ են դուրս բերում, որքան գնացքները կարող են տանել: Երբ նրանց դուրս են բերում եւ ուղեկցորդի առաջնորդությամբ քշում դեպի Տավրոսի լեռները, որից այն կողմ այդ թշվառները, որ ընդամենը մի քանի օրվա սննդի պաշար ունեն, պետք է շարունակեն իրենց ճանապարհը դեպի հարեւան Մոսուլ, որտեղ իբր ապահով կլինեն:

Բայց իրականում այդ տարածքը ընդամենը անապատ է եւ մի քանի ժամվա ընթացքում քուրդ կամ բեդվին ասպատակների խմբերը թալանում են ու կողոպտում այդ անօգնական տղամարդկանց, կանանց եւ երեխաներին, որ ողջ մնացողները մահանում են սովից եւ ծարավից:

Նրանցից ոչ մեկը չի հասնում նախատեսված վերջնակետը: Ովքեր փորձում են փախչել այլ ուղղությամբ, սպանվում են թուրք հովիվների կողմից: Հուսահատ կանայք իրենց երեխաներին նետում են Եփրատ գետը, չտեսնելու համար նրանց տառապանքը: Ոմանք էլ նույնիսկ վաճառում են նրանց: Ներքին գործերի նախարար Թալեաթ փաշան Ամերիկայի դեսպանին հայտնել է, որ մտադիր չէ փոխել իր քաղաքականությունը եւ որ «հայկական հարցը նրան զվարճացնում է»:

Փոքր Ասիայում եւ մասնավորապես հայկական շրջաններում տեղակայված ամերիկյան միսիոներական կազմակերպությունները աստիճանաբար թողնում են տարածքը դեսպանի խորհրդով:

Թուրքերի քաղաքականությունն ընդհանուր առմամբ վրեժխնդրության դրսեւորում է: Մահվան դատապարտվածներից յուրաքանչյուրը անմեղ քաղաքացի է»:

Հոդվածը ստորագրել է «թղթակիցը»:

Օնլայնում տեղադրվել են թերթի նյութերը 1875 թվից:
_________________
Առաջարկում եմ առաջարկ առաջարկողներին առաջարկել չառաջարկված առաջարկները:©

«Մե'կ ազգ, մե'կ ապագա»

One nation, one future

Գրող Գրանցված է: 2008-06-12 Միավորների քան-նը: 563

ԹՈՒՐՔԱԿԱՆ ՄԱՄՈՒԼԸ ԱՐՁԱԳԱՆՔՈՒՄ Է ՆԱԽԱԳԱՀ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ ՀՈԴՎԱԾԻՆ

Քաջ գիտակցելով, որ մի բան է հանձնաժողովի մասին արտահայտվել հայ համայնքի առջեւ, բոլորովին այլ բան «Ուոլ սթրիթ ջոռնլում»

Թուրքական թերթերը ուշի-ուշով հետեւում են ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի հայ-թուրքական հարաբերություններին առնչվող հայտարարություններին: Նրանք նախ արձագանքեցին նախագահի հունիսի 23-ին Մոսկվայում հայ համայնքի ներկայացուցիչների հետ հանդիպմանն ունեցած ելույթին, ապա Աստանայում Թուրքիայի նախագահ Աբդուլահ Գյուլի հետ նրա կարճատեւ զրույցին: Այնուհետեւ թուրքական մամուլի ուշադրության կենտրոնում հայտնվեց «Ուոլ սթրիթ ջոռնլի» հուլիսի 9-ի համարում «Մենք պատրաստ ենք խոսել Թուրքիայի հետ» վերնագրով հրապարակված Սերժ Սարգսյանի հոդվածը:

«Ուոլ սթրիթ ջոռնլը» խոսափողի դեր է կատարում «Նոր պահպանողականների» համար, իսկ վերջիններս վերահսկում են պաշտոնական Վաշինգտոնի գործունեությունը: Այսինքն, այս հանդեսում հոդվածները պատահական չեն հրապարակվում: Դրա համար, ըստ երեւույթին, անհրաժեշտ է, որ հոդվածի բովանդակությունն արժանանա նաեւ Վաշինգտոնի հավանությանը:

Այս հանգամանքը, ինչ խոսք, գաղտնիք չի կարող լինել թուրքերի համար: Այդ իսկ պատճառով էլ ՀՀ նախագահի «Ուոլ սթրիթ ջոռնլում» հրապարակված հոդվածին թուրքական կենտրոնական թերթերը առանձնահատուկ նշանակություն են տալիս: Թերեւս այդ նշանակությունն է պատճառը, որ «Ռադիկալը» ՀՀ նախագահի հոդվածը թարգմանաբար հուլիսի 10-ի համարում՝ հրապարակման հաջորդ օրը, մասնակի կրճատումներով ներկայացրել է թուրք ընթերցողի ուշադրությանը:

Նույն օրվա համարներում Սերժ Սարգսյանի հոդվածին են անդրադարձել կառավարամետ «Ենի շաֆաքն» ու «Վաթանը», իսկ հուլիսի 11-ին, «Սաբահի» գլխավորությամբ, նաեւ այլ թերթեր:

ՀՀ նախագահի հոդվածին արձագանքելու պարագայում թուրքական թերթերին հատկապես հետաքրքրում է հանձնաժողովի ձեւավորմանը վերաբերող հատվածը: Ակնհայտ է, որ մի բան է հանձնաժողով ձեւավորելու մասին արտահայտվել Մոսկվայի հայ համայնքի ներկայացուցիչների հետ հանդիպմանը, բոլորովին այլ բան պաշտոնական Վաշինգտոնի գործունեությունը վերահսկող «Նոր պահպանողականների» խոսափող «Ուոլ սթրիթ ջոռնլի» էջերում:

Ամենայն հավանականությամբ, հոդվածում ընդգծելով, թե «բնականոն քաղաքական հարաբերությունների ստեղծումը մեզ հնարավորություն կտա ձեւավորելու հանձնաժողով՝ քննարկելու Հայաստանին ու Թուրքիային վերաբերող բոլոր խրթին հարցերը», Սերժ Սարգսյանը նկատի է ունեցել միջկառավարական հանձնաժողովի ձեւավորումը, այլ ոչ թե պատմաբանների:

Ի դեպ, 2005-ին Թուրքիայի վարչապետ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի «Հայ եւ թուրք պատմաբանների համատեղ հանձնաժողով ստեղծելու» առաջարկին ՀՀ նախորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը պատասխանել էր «միջկառավարական հանձնաժողով ստեղծելու» առաջարկով, իհարկե, երկու երկրների միջեւ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատումից հետո:

Միջկառավարական հանձնաժողովի ստեղծման դեպքում կողմերը կքննարկեն այնպիսի հարցեր, ինչպիսիք են, օրինակ, Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման գործընթացի ծավալումը, թուրքական ժխտողականության դիրքերի սպառումը, կամ որպես փոխվստահության վերականգնման միջոց Ցեղասպանության հետեւանքների վերացումը: Քանի որ սրանք ոչ թե պատմական, այլ քաղաքական խնդիրներ են, ուստի քննարկումները կասկածի տակ չեն դնի Հայոց ցեղասպանության փաստը: Այսպիսով, ի չիք կդառնան Ցեղասպանությունը վիճարկման ոլորտ ներքաշելու փորձերը:

Կարելի է ստեղծել նաեւ պատմաբանների հանձնաժողով, եթե հայ եւ թուրք գիտնականները համատեղ քննարկեն հետեւյալ հարցը. «Ինչո՞ւ Օսմանյան կայսրությունը որպես «Հայկական հարցի» լուծման միջոց նախընտրեց կիրառել հայ ժողովրդի բնաջնջման տարբերակը, երբ այլ տարբերակի կիրառումը նրան տալիս էր Հայոց ցեղասպանության պատասխանատվությունից խուսափելու հնարավորություն»:

Գրող Գրանցված է: 2008-06-12 Միավորների քան-նը: 563

ՅՈՎԱՆՈՎԻՉԸ ԳՈՐԾԱԾՈՒՄ Է ՄԵԾ ԵՂԵՌՆ ԿԱՊԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆԸ

ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպանի թեկնածու Մարի Յովանովիչը պատասխանել է դեմոկրատ սենատոր, ԱՄՆ նախագահի թեկնածու Բարաք Օբամայի հարցերին: Ըստ Վաշինգտոնի Հայ դատի գրասենյակի, Մ. Յովանովիչը պատասխանել է. «ԱՄՆ կառավարությունը եւ, իհարկե, ես սգում ենք զանգվածային սպանությունների, էթնիկ զտումների եւ բռնի տեղահանության համար, որն Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանում խլեց 1,5 միլիոն հայերի կյանք: ԱՄՆ-ը ճանաչում է այդ իրադարձությունները որպես 20-րդ դարի ամենամեծ ողբերգություն, «Մեծ եղեռն», ինչպես շատ հայեր անվանում են: Դա է պատճառը, որ ամեն ապրիլի ԱՄՆ նախագահը հարգում է զոհերի հիշատակը եւ արտահայտում իր զորակցությունը հայ ժողովրդին: Որպես փախստականի ընտանիքի զավակ (այլ վայրից եւ այլ ժամանակաշրջանում) ես խորապես հասկանում եմ հայ ժողովրդի վիշտն ու տառապանքն այն ժամանակ եւ ներկայում, երբ հիշում եմ նրա պատմության այդ սեւ էջի մասին: Ես եւս սգում եմ անմեղ կյանքերի կորուստն ու հարգում ամերիկահայ համայնքի, ողջ հայ ժողովրդի ջանքերը` իրենց ցավն ու կորուստը տեսնել ճանաչված եւ ընդունված»: Սենատի որոշումը թեկնածությունը հաստատելու վերաբերյալ տեղի կունենա այս ամիս:

ԻՄԱՍՏԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ և ԲՈՐԲՈՔՎԱԾ ԿՐՔԵՐ. ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ԹԵՄԱՆ ԲՈՒՌՆ ՔՆՆԱՐԿՄԱՆ ԹԵՄԱ «ՍԱՌԵՑՎԱԾ ՀԱԿԱՄԱՐՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ» ԼՍՈՒՄՆԵՐՈՒՄ ԱՄՆ ԿՈՆԳՐԵՍՈՒՄ

ԱՄՆ Կոնգրեսի հանձնաժողովի լսումները, որոնք կոչված էին ամփոփելու Կովկասի «սառեցված հակամարտությունների» ներկա վիճակը, չորեքշաբթի բուռն ընթացք ընդունեցին, երբ ամերիկյան կառավարության կողմից Հայոց ցեղասպանության ճանաչման ջատագով կոնգրեսականները հարցուպատասխանի թեմա դարձրին «ցեղասպանություն» բառը: Ներկայացուցիչների պալատի արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովի լսումներից առաջ ելույթ ունեցավ պետքարտուղարի Եվրոպայի և Եվրասիայի հարցերով օգնական Դանիել Ֆրիդը: Թեև այն նախատեսված էր որպես ճեպազրույց` նվիրված Վրաստանին, Հայաստանին ու Ադրբեջանին, ինչպես նաև այն հարցին, թե արդյոք ԱՄՆ քաղաքականությունը նպաստում է ժողովրդավարական բարեփոխումներին տարածաշրջանում, երկու ժամ հինգ րոպե տևած լսումները հիմնականում անդրադարձան Հայաստանի, Ադրբեջանի և Թուրքիայի հարաբերություններին: Իհարկե, քննարկվեց նաև Լեռնային Ղարաբաղի խնդիրը, մասնավորապես, հանրապետական կոնգրեսական Ջոզեֆ Նոլենբերգը (Միչիգանի նահանգ) ընդգծված հարցրեց պետքարտուղարի օգնականին. «Բացի խոսելուց մենք ի՞նչ ենք անում ադրբեջանական պատերազմի մեքենան զսպելու համար»: Ինչպես և տարածաշրջանում Բուշի վարչակազմի վարած քաղաքականության արժանիքները վիճարկող մյուս հարցերի դեպքում, 2005 թվականին իր պաշտոնում Ջորջ Բուշի կողմից նշանակված Ֆրիդն իր պատասխաններում համահունչ էր իր գերատեսչության որդեգրած դիրքորոշմանը, որ «ԱՄՆ-ի կարծիքով` Ադրբեջանը Հայաստանի նկատմամբ ռազմական գերազանցություն չունի»: Էլ ավելի ընդգծված կերպով կոնգրեսական Թեդ Փոուն (հանրապետական Տեխասի նահանգից) Ֆրիդին ուղղեց տարածաշրջանային հարաբերություններին վերաբերող մի հարց, որին արձագանքեց ամբողջ Կոնգրեսը. «Ինչի՞ է ձգտում Ռուսաստանը հիմա»: Կապիտոլիական բլրի վետերանին վայել ճարտարությամբ ու ճկունությամբ հարցերին պատասխանող պետքարտուղարի օգնականը, այդուհանդերձ, անհարմար վիճակում հայտնվեց, երբ կոնգրեսական Դայան Ուոթսոնը (դեմոկրատ Կալիֆոռնիայի նահանգից) բացման խոսքի իրեն հատկացված հինգ րոպեում երկու անգամ օգտագործեց «ցեղասպանություն» բառը, որին լսումների դահլիճում հաջորդեց մտքերի զուսպ փոխանակում: Հայտարարելով, որ Հայոց ցեղասպանությունը` «զանգվածային սպանություններով, կոտորածով, զանգվածային տեղահանությամբ, դաժանությամբ անհերքելի [փաստ] է», կոնգրեսականն ասաց, որ իր ընտրողների մեջ կան շատ ամերիկահայեր, ովքեր ուզում են իմանալ, թե «ինչո՞ւ ԱՄՆ-ը չի ընդունում, որ կատարվածը ցեղասպանություն էր»: «Մենք չենք կարծում, որ այդ տերմինի օգտագործումը կնպաստի Հայաստանի ու Թուրքիայի հաշտվելուն»,- պատասխանեց Ֆրիդը: «Դա ցեղասպանությո՞ւն էր: Այո՞, թե՞ ոչ»,- պնդեց կոնգրեսական տիկինը` ավելի շուտ առերես հարցաքննությանը, քան կառավարական քննարկմանը վայել տոնով: «Մենք…»: «Այո՞, թե՞ ոչ»: Հարցը չորս անգամ կրկնելուց հետո Ուոթսոնը վրդովված ասաց. «Պարզ է, որ իմ հարցին պատասխան չեմ ստանալու» և իրեն հատկացված ժամանակից շուտ դադարեցրեց ելույթը: Սակայն հանձնաժողովի այլ անդամներն ու հանձնաժողովում որպես հյուր ելույթի իրավունք ստացած կոնգրեսականները պատրաստ չէին թույլ տալու, որ հարցերը մնան անպատասխան, թեև, հավանաբար, առանց պատասխան ստանալու ակնկալության: Կոնգրեսական Ադամ Շիֆֆ (դեմոկրատ Կալիֆոռնիայի նահանգից). «Պարոն քարտուղարի օգնական, ոչ բոլոր զանգվածային սպանություններն են ցեղասպանություն, այնպես չէ՞»: Ֆրիդ. «Այո»: Շիֆֆ. «Սակայն որոշ զանգվածային սպանություններ ցեղասպանություն են, Ճի՞շտ է»: Ֆրիդ. «Այո»: Շիֆֆ. «Դուք Ողջակիզումը ցեղասպանություն կանվանեի՞ք»: Ֆրիդ. «Այո»: Շիֆֆ. «Կամբոջա՞ն»: Ֆրիդ. (Հապաղում է` ասելով, որ լավատեղյակ չէ այդ հարցում:) Շիֆֆ. «Ռուանդա՞ն»: Ֆրիդ. «Այո»: Շիֆֆ. «Դարֆո՞ւրը»: Ֆրիդ. «Կարծում եմ` մենք օգտագործել ենք այդ բառը»: Շիֆֆ. «Դուք կասեի՞ք, որ հայերի հետ կատարվածը ցեղասպանություն էր»: Ֆրիդ. «Նախագահի քաղաքականությունն է` չօգտագործել այդ բառը»: Կոնգրեսականն ավարտեց իր ելույթը Բուշի վարչակազմի վարած քաղաքականության թեթևակի կշտամբանքով` ասելով, թե կուզենար, որ ԱՄՆ-ը «օրինակ ծառայի» ուրիշներին, և երբ ԱՄՆ-ն ասում է, որ կոչ է անում Թուրքիային «լրջորեն զբաղվելու սեփական մութ պատմությամբ, իսկ (ԱՄՆ իշխանությունները) չեն ցանկանում լրջորեն զբաղվել այդ պատմությամբ, ինչո՞ւ պիտի Թուրքիան զբաղվի դրանով»: Լսումներին ներկա էր 52-հոգանոց հանձնաժողովի ընդամենը 10-20 անդամ, մինչ միջանցքներում հավաքվել էին ավելի մեծ թվով ամերիկահայեր, որոնցից շատերի բաց վարդագույն կրծքանշաններին գրված էր. «Վերջ տալ Թուրքիայի իրականացրած շրջափակմանը»: Նրանցից շատերին ժամը 10:00-ին նախատեսված լսումների համար այդտեղ էր բերել Ամերիկայի հայ դատի գրասենյակը (ANCA): Ամերիկայի հայկական համագումարի (ԱՀՀ) պատվիրակության ղեկավար ԱՀՀ գործադիր տնօրեն Բրայան Արդունին ասաց, որ իր համար անսպասելի չէր մտքերի նման փոխանակությունը, որը նախաձեռնեց ցեղասպանության ճանաչման վաղեմի ջատագով կոնգրեսական Ուոթսոնը: Արդունին նաև ասաց, որ բացի ցեղասպանության հարցը բարձրացնելուց, լսումներում հաստատվեցին ինչպես հանձնաժողովի, այնպես էլ վարչակազմի դիրքորոշումը Թուրքիայի կիրառած շրջափակման և Ղարաբաղի վրա դրա անդրադարձի նկատմամբ: ԱՀՀ տնօրենն ասաց, որ արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովի նախագահ Հովարդ Բերմանը (դեմոկրատ Կալիֆոռնիայի նահանգից) և հանձնաժողովի անդամները լուրջ մտահոգություն հայտնեցին 15 տարի տևող շրջափակումը վերացնելուն ուղղված ստույգ միջոցներ ձեռնարկելու առնչությամբ: Պետքարտուղարի օգնական Ֆրիդը և հանձնաժողովը համակարծիք էին, որ շրջափակման հարցը չպետք է կապվի ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման հետ: «Այսօրվա լսումները հաստատեցին, որ այդ երկու հարցերը փոխկապակցված չեն,- ասաց Արդունին: - Այս մասին երկար ժամանակ հրապարակավ չէր հայտարարվում: Նախագահ Բերմանի մտահոգությունները թուրքական շրջափակման մասին շատ տեղին էին: Շրջափակումը ոտնահարում է միջազգային իրավունքի հիմնարար սկզբունքները»: Ամենայն հավանականությամբ, հայկական հարցերը, այդ թվում` ցեղասպանությունը և շրջափակումը, միառժամանակ կմնան Կապիտոլիական բլրում, քանի որ հինգշաբթի Կոնգրեսի հանձնաժողովը շարունակելու է Հայաստանում ԱՄՆ-ի հաջորդ դեսպանի պաշտոնում Մարի Յովանովիչի հաստատման գործընթացը: Ներկայումս Ղրղըզստանի Հանրապետությունում դեսպան Յովանովիչը կզբաղեցնի Հայաստանում երկու տարի թափուր մնացած դեսպանի պաշտոնը: Նման իրավիճակ ստեղծվեց, երբ դեսպան Ջոն Էվանսը հետ կանչվեց Երևանից հրապարակային ելույթի ժամանակ «ցեղասպանություն» բառն օգտագործելու համար, ինչը հակասում էր այն քաղաքականությանը, որը չորեքշաբթի օրվա լսումների ժամանակ դիվանագիտորեն պաշտպանում էր ԱՄՆ պետքարտուղարի օգնականը:
_________________
Առաջարկում եմ առաջարկ առաջարկողներին առաջարկել չառաջարկված առաջարկները:©

«Մե'կ ազգ, մե'կ ապագա»

One nation, one future

ՀԱՋՈՐԴ ԿԱՆԳԱՌԸ ԵՐևԱՆՈ՞ՒՄ. ՍԵՆԱՏԸ ՍԿՍՈՒՄ Է ՀԱՍՏԱՏՄԱՆ ԳՈՐԾԸՆԹԱՑԸ, ՄԻՆՉ ՅՈՎԱՆՈՎԻՉԸ ՓՈՐՁՈՒՄ Է ՓԱՐԱՏԵԼ ԿԱՍԿԱԾՆԵՐԸ

Մարի Յովանովիչը հինգշաբթի մեկ քայլով մոտեցավ Հայաստանում ԱՄՆ-ի հաջորդ դեսպան դառնալուն, երբ կանգնեց նման պաշտոններում դիվանագետներին հաստատող Սենատի համապատասխան հանձնաժողովի առջև: Ներկայանալով որպես առաջին սերնդի ներգաղթյալ` նա ասաց, որ շատ ընդհանուր բան ունի հայերի հետ, քանի որ իր ընտանիքը վերապրել է նացիստական օկուպացիան և փախել Ամերիկա, ինչպես օսմանյան թուրքերից փրկված սփյուռքահայերը: Ներկայումս Ղրղըզստանում դեսպան Յովանովիչի թեկնածությունն առաջարկվեց այն բանից հետո, երբ Բուշի վարչակազմին չհաջողվեց հաստատել Ռիչարդ Հոգլանդի թեկնածությունը, մասամբ նաև Հայոց ցեղասպանությունը ժխտելու թեկնածուի դիրքորոշման պատճառով: Իր բացման խոսքում Յովանովիչն օգտագործեց «էթնիկ զտում» արտահայտությունն այն երևույթի համար, որն ուրիշները Հայոց ցեղասպանություն են անվանում` իրեն հարցեր ուղղելու հնարավորություն տալով սենատոր Ռոբերտ Մենենդեսին (դեմոկրատ Նյու Ջերսի նահանգից), որը, ինչպես և ակնկալվում էր, փորձության ենթարկեց Յովանովիչի անձնական էթիկան` հարցնելով, թե նա ինչու չի օգտագործում «ցեղասպանություն» բառը: Մենենդեսը հարցրեց Յովանովիչին` արդյոք 1915-1918 թվականներին Օսմանյան կայսրությունում տեղի ունեցած իրադարձությունները համապատասխանո՞ւմ են ցեղասպանության սահմանմանը, ինչպես այն նշված է Ցեղասպանության կանխման և պատժամիջոցների մասին կոնվենցիայում: Թեկնածուի անձնական կարծիքը պարզելու նպատակով տրված հարցերից յուրաքանչյուրին Յովանովիչը տվեց 22 տարվա կադրային դիվանագետին վայել պատասխան` հղում անելով ԱՄՆ վարչակազմի` այդ «բառը» օգտագործել արգելող քաղաքականությանը: Իր հարցաքննության համոզիչ ամփոփման մեջ Մենենդեսը օգտվեց առիթից` քննադատելու պաշտոնական Վաշինգտոնի դիրքորոշումը: «Խայտառակություն է,- ասաց սենատորը - որ արտաքին գերատեսչության կադրային դիվանագետները հարկադրված են կանգնել հանձնաժողովների առաջ և դժվարություններ ունենալ պատմական փաստերը ճանաչելու և միջազգային հանրության կողմից ճանաչված իրողություններն ընդունելու հարցում»: Մենենդեսը շարունակեց` պնդելով, որ Հայոց ցեղասպանության ճանաչման դեմ ԱՄՆ-ի վարած քաղաքականությունը «վնասակար է արտաքին քաղաքականության համար»: Սենատորը ժխտման քաղաքականությունն անվանեց «ծիծաղելի դիրքորոշում»: Լսումների դիտորդների շարքում էին ԱՄՆ-ում Հայաստանի դեսպան Թաթուլ Մարգարյանը և Ամերիկայի հայկական համագումարի գործադիր տնօրեն Բրայան Արդունին, որն ասաց, թե իր կազմակերպությունը «ծափահարում է սենատոր Մենենդեսի տևական ջանքերին, որն ամեն ինչ անում է, որ Հայոց ցեղասպանության փաստերը հրապարակայնացվեն ու չժխտվեն»: Այցելուների սրահի միակ ներկաների` մի քանի տասնյակ ամերիկահայերի համար ցերեկային նիստի մեխը Յովանովիչն էր, որին հանձնաժողովին էր ներկայացնում նախկին սենատոր և նախագահի թեկնածու Ռոբերտ Դոուլը: Իր խոսքում Դոուլը հիշեցրեց Հայաստանի նկատմամբ իր համակրանքի մասին, որը սկիզբ է առել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին, երբ ինքը մարտում ծանր վիրավորվել է, և հայազգի բժիշկը փրկել է իր կյանքը: ԱՄՆ-ի հարգարժան պետական գործիչն իր խոսքում նաև նշել է, որ Հայաստանը «շատ լուրջ խնդիրներ ունի, և այնտեղ դեսպան է պետք»: Իր ներկա պաշտոնում նշանակվելուց առաջ Յովանովիչը եղել է Պետդեպարտամենտի քարտուղարի քաղաքական հարցերով տեղակալի ավագ խորհրդական: Դրանից առաջ եղել է առաքելության ղեկավարի տեղակալ Կիևում: Բակալավրի կոչում Յովանովիչը ստացել է Փրինսթոնի համալսարանում, իսկ մագիստրոսի կոչում` Պատերազմի ազգային քոլեջում: Հինգշաբթի օրվա լսումներն առաջինն էին այն մի քանի արգելքներից, որ Յովանովիչը (ի թիվս 8 այլ երկրներում, ներառյալ` Ռուսաստանում, դեսպանների թեկնածուների) պետք է հաղթահարի: Այդ գործընթացը կարող է ավարտվել հուլիսի սկզբին կամ շարունակվել մինչև ամառվա երկրորդ կես:
_________________
Առաջարկում եմ առաջարկ առաջարկողներին առաջարկել չառաջարկված առաջարկները:©

«Մե'կ ազգ, մե'կ ապագա»

One nation, one future