մեր սիրած երգերի բառերը

Ձախ Հարութ «Մոգական լապտերիկ»

Մոգական լապտերիկ գլանակ է դատարկ,
Հայելիներ կան այնտեղ, բյուրեղներ գունազարդ,
Միայն մի շարժում կփոխվեն և նրանք,
Նայելիս կտեսնես նոր պատկերը նրանց
Մոգական լապտերիկ գույների սիրուն խաղ
Պատկերներ, որ ստեղևվում են ու կորչում են դանդաղ
Մոգական լապտերիկ գույների սիրուն խաղ
Պատկերներ, որ ստեղևվում են ու կորչում են դանդաղ:
Ինշքան ուզում ես ցնցիր ու շարժիր,
Պատկերները հին են, ետ չեն գալու,
Գունավոր բյուրեղները չեն գա նախկին դիրքին
Առեղծվածք ------- այս խորհուն ապակին,
Գունավոր բյուրեղներ լույսի տակ խնդուն
Կույր-կույր հանդիպում եք, կույր-կույր բաժանվում,
Ամեն մարդ փնտրում է իր երկրորդ կեսին,
Որի հետ նոր գույն տա, ու փարվի լույսին
Բայց աշխարհը մեծ է, իսկ մարդիկ շատ քիչ,
Դժվար է գտնել հարազատ կեսին,
Բայց աշխարհը մեծ է, իսկ մարդիկ փոքրաթիվ,
Դժվար է գտնել հարազատ կեսին,
Բայց աշխարհը մեծ է, իսկ մարդիկ փոքրաթիվ,
Դժվար է գտնել հարազատ կեսին,
Կյանքն էլ ընկերներ լապտերիկ է կախարդ
Շուռումուռ է տալիս մարդկանց անշտապ,
Հրճվում է ստեղծած իր պատկերներից,
Երբ ձանձրանում է, ջնջում է նորից,
Մոգական լապտերիկ է մեր կյանքը կախարդ,
Իսկ մենք ստեղծված մի կարճ ակնթարթ,
Մոգական լապտերիկ է մեր կյանքը կախարդ,
Իսկ մենք ստեղծված մի կարճ ակնթարթ:
Բայց մարդիկ ենք մենք, ոչ թե ապակի,
Անկյանք էլ մենք չենք, այլ մահկանացու,
Երբ հանդիպում ենք մենք, եկ չբաժանվենք,
Դրանով հաղթենք դաժան մահին մենք
Ու ապրենք միասին, մեռնենք միասին,
Մոգական լապտերիկ անկանխատեսիլ,
Ու ապրենք միասին, մեռնենք միասին,
Մոգական լապտերիկ անկանխատեսիլ:

ԴՈՒ ՆՈՐԻՑ ԵԿԵԼ ԵՍ
Խոսք` Դևի, երաժշտ. Ն. Գալանտերյանի

Դու նորից եկել ես, ի՞նչ անեմ,
Ես այնպես սիրել եմ քո հոգին,
Գերել ես հայացքովդ քո անեզր
ՈՒ կապել քո սիրո հմայքին:

Քեզ երկար, շատ երկար եմ սիրել,
ՈՒ թաքուն արտասվել քեզ համար,
Դու նորից եկել ես, - քեզ սիրե՞մ,
Քեզ սիրե՞մ, քեզ սիրե՞մ, ի՞նչ անեմ,
Աչքերս դեռ թաց են մինչ հիմա:

Չգիտես ի՞նչ անես, ո՞ւմ սիրես,
Դու խենթ ես, խենթ աղջիկ մի լուսե,
Ես էլ քեզ խենթի պես եմ սիրել,
Բայց քեզնից երբեք սեր չեմ տեսել:

Դու խենթ ես, խենթ աղջիկ, բայց հիմա
Դու նորից եկել ես, ի՞նչ անեմ,
Ես էլ խենթ եմ դառել ակամա,
Քեզ նորից սիրել եմ, ի՞նչ անեմ,
Աչքերս դեռ թաց են մինչ հիմա:

Քեզ սիրե՞մ, քեզ սիրե՞մ, ի՞նչ անեմ,
Աչքերս դեռ թաց են մինչ հիմա:

Ա.Մովսիսյան "Քեզ"

Ես քեզ ցանկանում եմ անլուսին գիշեր,
Որ ջրագ վառեմ պատուհանիդ տակ,
Ու ջրագի պես մինչև վերջ այրվեմ
Անհամբեր սպասեմ հաջորդ գիշերվան :
Ես քեզ ցանկանում եմ երկարող ձմեռ ,
Որ իմ տաք շնչով սառույցդ հալեմ,
Ձնծաղիկ դարձած նոր գարնան երգով
Քո ջերմ շուրթերը նորից համբուրեմ:
Ես քեզ ցանակնում եմ ալեկոծվող կյանք ,
Որ կրծքով բոլոր հողմերը ճեղքեմ,
Առագաստ պարզեմ ,գտնեմ ապաստան
Որ ալիքները փեշերիդ չանցնեն:
Ես քեզ ցանականում եմ ցամաքած աղբյուր,
Որ երակներս ծարավդ մեղմեն ,
Ու ես խենթացած քեզ գրկեմ ամուր,
Փակվող աչքերիս մեջ պատկերդ պահեմ:
Ես քեզ ցանկանում եմ կախարդված շրջան,
Ուր սերս և վերջ և նոր սկիզբ լինի,
Ու փորձեմ գտնել հարցիս պատասխան
Դու խենթությունս ես ,թե՞ աղոթքն ես իմ:

Երևանի գիշերներում

Երևանի գիշերներում
Լուսնի ափսեն է գլորվում,
Ու հեռավոր արվարձանում
Արծաթե հետքն է իր թողնում:
Երբ միայնակ եմ ես լինում,
Քայլերն այստեղ են ինձ բերում,
Եվ հուշերից լքված այգում
Ես անցյալիս եմ հանդիպում:

Իմ հուշերի անհատակ ջրհորում
Քո խենթացնող կիսադեմքն է լողում,
Ես հոգնեցի այս տխուր քաղաքում,
Ու չկա ազատում,
Իմ հուշերի անհատակ ջրհորում
Դու իմ անունն ես տալիս, ու կանչում
Ես հոգնեցի այս տխուր քաղաքում
Ու չկա ազատում:

Իմ քնքուշ սևահեր,
Իմ քնքուշ սևահեր,
Ա՜խ դու ինձ ո՜ւմ ես թողել, թողել
Ինձ թողել, հեռացել:

Ասա դու ո՞վ ես, որտեղի՞ց,
Ի՞նչ ես այդպես լուռ հառաչում:
Ես հեռացել եմ ինձանից
Եվ ինձ արդեն չեմ ճանաչում:
Իսկ ի՞նչ ես կորցրել այստեղ,
Ի՞նչ ես փնտրում այս կողմերում:
Ես իմ երազն եմ կորցրել
Երևանի գիշերներում:

Քո հանգուցյալ տատիկի սենյակում,
Ուր անվերջ սեր էինք տալիս ու արյուն
Գինու կիսատ շշերի արանքում
Հավերժ սեր էիր ինձ խոստանում,
Քո հանգուցյալ տատիկի սենյակում,
Ուր անվերջ սեր էինք տալիս ու արյուն
Գինու կիսատ շշերի արանքում
Հավերժ սեր էիր խոստանում:

Իմ քնքուշ սևահեր,
Իմ քնքուշ սևահեր,
Դու ինձ ում ես թողել, թողել
Ինձ թողել, հեռացել:

Ես լուսնոտի պես արթնացել,
Ու տանիքներն եմ բարձրանում,
Ես իմ երազն եմ կորցրել
Երևանի գիշերներում:

Երևանի գիշերներում
Լուսնի ափսեն է գլորվում,
Ես իմ կարոտն եմ կորցրել
Երևանի գիշերներում:

Երկիր հայրենի

Խոսք և երաժշտ.` Ռ. Ամիրխանյանի

Երազի իմ երկիր հայրենի,
Հոգսերդ շատ, հույսդ մեծ,
Քարքարոտ երկիր:

Ես մի բուռն եմ քո հողի,
Ես մի ծիլն եմ քո արտի,
Ես մի թերթն եմ քո ծաղկի,
Հայրենի երկիր,
Հայաստան:

Երազի իմ երկիր հայրենի,
Հոգսերդ շատ, հույսդ մեծ,
Արծվաբուն երկիր:

Իմ պապերն են քեզ շահել,
Իմ եղբայրքն են քեզ պահել,
Քոնն են որդիքն իմ ջահել,
Հայրենի երկիր,
Հայաստան:

Ես մի բուռն եմ քո հողի,
Ես մի զարկն եմ քո բազկի,
Ես մի շյուղն եմ քո հասկի,
Հայրենի երկիր,
Հայաստան

Թաթա Սիմոնյան – Լյուբա Ուսպենսկայա

Վախենում եմ կասես չէ

Քո կանչող աչքերն այնքան սիրուն ու լավն են,
Կարկաչող, վազող ջրի նման զուլալ են,
Ես հավետ, հավետ ուզում եմ մոտդ լինեմ,
Քո սիրո ու քո գերին եմ հավետ:
Իմ անգին, դու սերն ես իմ սրտի, ես քոնն եմ,
Թանկագին, ուրիշ ﬔկին սիրես – կմարեմ,
Քեզ հիշում, արար աշխարհը մոռանում եմ,
Ոնց անեմ, մոլորվել եմ, կորել եմ:
ՈՒ քանի օր է որոշել եմ մոտդ գամ,
Իմ սիրո մասին պատﬔմ ես քեզ վերջապես
Բայց վախենում եմ, որ կﬔրժես, կասես չէ
Ու ես կհանգեմ հենց քո առաջ մոﬕ պես:
Ես հոգիս, սիրել եմ ու սիրելու եմ քեզ,
Դու կյանքիս պայծառ արևն ես, բայց չգիտես,
Իմ սրտի երազն ես, իմ երազած սերն ես,
Ոնց անեմ, ոնց անեմ որ ինձ սիրես:
Ու քանի օր է որոշել եմ մոտդ գամ,
Իմ սիրո մասին պատﬔմ ես քեզ վերջապես,
Բայց վախենում եմ, որ կﬔրժես, կասես չէ,
Ու ես կհանգեմ հենց քո առաջ մոﬕ պես:
Ու քանի օր է որոշել եմ մոտդ գամ,
Իմ սիրո մասին պատﬔմ ես քեզ վերջապես,
Բայց վախենում եմ, որ կﬔրժես, կասես չէ,
Ու ես կհանգեմ հենց քո առաջ մոﬕ պես:
Ու քանի օր է...
Իմ սիրո մասին պատﬔմ ես քեզ վերջապես,
Բայց վախենում եմ, որ կﬔրժես, կասես չէ,
Ու ես կհանգեմ հենց քո առաջ մոﬕ պես

Կաքավի գովքը

Արև բացվեց թուխ ամպերեն,
Կաքավ թըռավ կանաչ սարեն,
Կանաչ սարեն` սարի ծերեն,
Բարև բերավ ծաղիկներեն:
Սիրունի՜կ, սիրունի՜կ,
Սիրունիկ, նախշուն կաքավիկ:

Քո բուն հյուսած ծաղիկներով,
Շուշան, նարգիզ, նունուֆարով,
Քո տեղ լըցված ցող ու շաղով,
Քընես-կելնես երգ ու տաղով:
Սիրունի՜կ, սիրունի՜կ,
Սիրունիկ, նախշուն կաքավիկ:

Քո թև փափուկ ու խատուտիկ,
Պըստի կըտուց, կարմիր տոտիկ,
Կարմիր-կարմիր տոտիկներով,
Կը շորորաս ճուտիկներով:
Սիրունի՜կ, սիրունի՜կ,
Սիրունիկ, նախշուն կաքավիկ:

Երբ կըկանգնես մամռոտ քարին,
Տաղեր կասես ծաղիկներին,
Սարեր, ձորեր զըվարթ կանես,
Դարդի ծովեն սիրտ կհանես:
Սիրունի՜կ, սիրունի՜կ,
Սիրունիկ, նախշուն կաքավիկ:

Սոֆի Մխեյան Օր և Ներկա

Ես այսօր ուզում եմ մոռանալ
Այս աշխարհում ամեն ինչ
Եվ ուզում եմ թողնել հեռանալ
ՈՒ խենթանալ մի քիչ
ՈՒ պարել անվերջ
ՈՒ նայել քեզ
Սիրահարվել նորից
Թե ուզում ես
Բութ են հույզերը,
Բութե մեր սերը
Բութե՛.

Ինչ էլ լինի իմացիր
Ամեն պահը մի անգամ է
Օրը ուրախ դու անցիր
Ամեն ինչ մեր կյանքում այս փոփոխական է
Դու այսօր մի հեռացիր միասին են հիմա մեր սրտերը
Լավ է հիմա ինչ որ կա ներկա:

Երբ քնած քաղաքը արթնանա
Նորից կգամ քեզ մոտ
Իսկ հիմա ինձ հետ ես կմնամ
Մինչ առավոտ
Ուրախ ու անհոգ մի գիշերե
ԵՎ լույսերի նման մեր հուզսերը
Սուտ են խոսքերը
Բութե մեր սերը
Բութե՛.

Ինչ էլ լինի իմացիր
Ամեն պահը մի անգամե
Օրը ուրախ դու անցիր
Ամեն ինչ մեր կյանքում այս փոփոխականե
Դու այսօր մի հեռացիր միասին են հիմա մեր սրտերը
Լավ է հիմա ինչ որ կա ներկա.3 անգամ

Հայի աչքեր

Խոսք` Սարմենի, Երաժշտ.` Ռ. Ամիրխանյանի

Հայի աչքեր, սիրո՛ւն աչքեր,
Սև ամպն էր ձեզ ծածկել դարեր,
Սև վիշտն էր ձեզ մաշել, տանջել,
Ձեզնից ժպիտն առել-տարել:

Լույսի լճակ`
Աչքեր տրտում
Այս ե՞րբ դարձաք
Այսպես խնդուն:

Հայի աչքեր, աչքեր թախծող,
Դուք միշտ խոնարհ, դուք միշտ անչար,
Տանջվող մարդու համար լացող,
Տարին միայն մի օր պայծառ:

կրկներգ

Հայի աչքեր` ջահեր հույսի,
Էլ չի մթնի երկինքը ձեր,
Բացվել է դուռն արշալույսի`
Շողով լցրել երկիրը մեր:

կրկներգ

ԱՅՍՏԵՂ ԵՄ ԾՆՎԵԼ

Այստեղ եմ ծնվել ես, այստեղ մեծացել,
Այս ջուրը խմել սառնորակ,
Հազար ճանապարհ ես դու իմ դեմ բացել,
Իմ լավ, հարազատ իմ քաղաք...
Քարդ քարիդ եմ շարել,
Քեզ հետ հասակ եմ առել,
Իմ Երևան, քո ամեն շենքի հետ
Ես իմ կյանքն եմ կապել առհավետ:

Քեզ միշտ սիրել եմ, Իմ հարազատ ընկեր,
Քեզնով ապրել եմ, Քեզ միշտ երգել,
Դու անխավար լույսի , դու Երևան,
Ամեն հայի հույսի դու Երևան:

Սիրում եմ գարունդ փարթամ ու լուսե,
Աշունդ ոսկե մի երազ,
Նորքիդ բարդիները նազուկ ու վսեմ,
Զանգվիդ կոհակները փիրուզ...
Քեզ հետ կիսել եմ ես միշտ
Եվ խնդություն և թե վիշտ,
Իմ Երևան, քո ամեն շենքի հետ
Ես իմ կյանքն եմ կապել առհավետ:

Քեզ միշտ սիրել եմ, Իմ հարազատ ընկեր,
Քեզնով ապրել եմ, Քեզ միշտ երգել,
Դու անխավար լույսի , դու Երևան,
Ամեն հայի հույսի դու Երևան: