մեր սիրած երգերի բառերը

այս թեմայում գրենք այն երգերի բառերը, որոնք մենք սիրում ենք, ցանկալի կլինի դրանք լինեն հայերեն երգեր

այս երգը շատեմ սիրում

ՄԵՐ ՍԻՐՈ ԱՇՈՒՆԸ
Դու կարծում ես այդ անձրևն է
Արտասվում պատուհանիդ,
Այդ ափսոսանքի խոսքերն են
Գլորվում հատիկ–հատիկ

Գլորվում են ու հոսում են,
Ապակուց թափվում են ցած,
Այս խոսքերը, որ լսվում են
Իմ երգի մեջ ուշացած

Ու՞մ է պետք խոստովանանքդ,
Ափսոսանքդ ուշացած,
Սերը քո մի հանելուկ էր
Ու գաղտնիք էր չբացված

Դա գուցե աշնան կատակն էր,
Տերևներն էին դեղնած,
Ծառուղում լուռ արտասվում էր
Մի աղջիկ՝ մենակ կանգնած

Մեր սիրո աշունը էլ երբեք չի կրկնվի,
Եվ անցյալն ամեն անգամ աշնան հետ կայցելի,
Ու պատուհանիդ լուռ կարտասվի...
Ու պատուհանիդ լուռ կարտասվի

Ես հիմա նոր հասկանում եմ՝
Անցյալը ետ չես բերի,
Այս ամենը հատուցումն է
Իմ գործած հին մեղքերի

Այն աղջիկը և աշունը
Բախտն էր իմ, որ կորցրի,
Դա ջահել իմ խենթությունն էր,
Որ երբեք ինձ չեմ ների

Մեր սիրո աշունը էլ երբեք չի կրկնվի,
Եվ անցյալն ամեն անգամ աշնան հետ կայցելի,
Ու պատուհանիդ լուռ կարտասվի...
Ու պատուհանիդ լուռ կարտասվի

Ես գիտեմ՝ երջանկությունը
Մի անգամ է այցելում,
Իսկ հետո, երբ հեռանում է,
Այցետոմսն է իր թողնում

Ու հետո, ամբողջ կյանքում մեր
Մենք նրան ենք որոնում,
Այն հասցեն, որ նա թողնում է,
Երբեք ոչ ոք չի գտնում

Մեր սիրո աշունը էլ երբեք չի կրկնվի,
Եվ անցյալն ամեն անգամ աշնան հետ կայցելի
Ու պատուհանիդ լուռ կարտասվի...
Ու պատուհանիդ լուռ կարտասվի

ԱՄՊԻ ՏԱԿԻՑ

Ամպի տակից ջուր է գալիս,
Դոշ է տալի, փըրփըրում,
Էն ո՞ւմ յարն է նըստած լալիս,
Հոնգուր-հոնգուր էն սարում:

Ա'յ պաղ ջրեր, զուլալ ջրեր,
Որ գալիս եք սարերից,
Գալիս անցնում հանդ ու չոլեր,
Յարս էլ խմե՞ց էդ ջրից:

Յարաբ խմե՞ց, յարաբ հովցա՞վ
Վառված սիրտը իմ յարի,
Յարաբ հովցա՞վ, յարաբ անցա՞վ
Անքուն ցավը ջիգյարի:

- Աղջի քո յարն եկավ անցավ,
Վառված, տարված քո սիրով,
Էրված ջիգյարն եկավ անցավ,
Չըհովացավ պաղ ջրով:

Ամպի տակից ջուր է գալիս,
Դոշ է տալի, փըրփըրում,
Էն ո՞ւմ յարն է նըստած լալիս,
Հոնգուր-հոնգուր էն սարում:

Չքնաղ երազ

Դու ինձ համար սիրո աղբյուր,
Ես քեզ համար` գուցե ոչինչ:
Դու ինձ համար երազ մաքուր,
Ես քեզ համար` գուցե ոչինչ:

Հեռվից ես քեզ գոնե տեսնեմ, սիրեմ.
Որպես կյանքիս չքնաղ երազ:
Արեգակին պետք է հեռվից նայել,
Կայրի, եթե շատ մոտենաս:

Կյանքում դու միշտ ուրախ մնա,
Եվ միշտ եղիր պայծառ ու ջինջ,
Ամբողջ մի կյանք սիրով կտամ,
Ես քեզ համար գուցե ոչինչ:

Հեռվից ես քեզ գոնե տեսնեմ, սիրեմ.
Որպես կյանքիս չքնաղ երազ:
Արեգակին պետք է հեռվից նայել,
Կայրի, եթե շատ մոտենաս:

Ծնունդտ շնորհավոր

Թաքցնում են աչքերը քո
Տխրությունը տարվա,
Գեղեցիկ է ժպիտը քո ու անկեղծ,
Սեղանի շուրջ նստած են հարազատ դեմքեր,
Միաձայն գովերգում են քեզ.

Շփոթված ես. դե ինչ արած
Համբերել է պետք,
Շռայլում է զգացմունքը քո մեջ կուտակված,
Դու գիտես ցանկությունը ցանկություն կմնա,
Եթե սիրտդ բարի է՝ կիրականանա:

Ծնունդտ շնորհավոր,
Ծնունդտ շնորհավոր,
Ծնունդտ շնորհավոր թող լինի այսօր:

Համոզված ես որ քո կամքով
Ճանապարհ է ընտրած,
Անկորուստ չի եղել ու չի եղել և հարթ,
Քեզ մի միտք է անվերջ լռությամբ ուղեկցում,
Որ մարդիկ հարազատ չլքեն քեզ կյանքում:

Ծնունդտ շնորհավոր,
Ծնունդտ շնորհավոր,
Ծնունդտ շնորհավոր թող լինի այսօր:

Ձախ Հարութ «Օ քամի քամի»

Լուսնի աղոտ արտացոլում, աչքերիդ մեջ, աչքերիդ մեջ,
Դեմքիդ ժպիտը հուսահատ, հուսահատ վերջ, հուսահատ վերջ,
Ես այսօր թողնում եմ քեզ իմ սեր ու հեռանում,
Իմ սրտին այսօր մի նոր վերք է ավելանում,
Ու իմ սերը պոկված ճյուղի, պոկված ճյուղի ճյուղի նման
Օրորվում է աշնան քամուց, աշնան քամուց, աշնան քամուց:
Օ քամի քամի պոկիր իմ սերն առանց ցավի,
Հետո համբուրիր պլոկված կեղևը ծառի,
Թող վերքը ցավ չպատճառի, ծառին թող ցավ չպատճառի:
Ախ գոնե լաց եղիր, մե թեկուզ ձայն ասիր,
Բայց այդպես մի նայիր, բայց այդպես մի նայիր,
Ախ գոնե լաց եղիր, մե թեկուզ ձայն ասիր,
Բայց այդպես մի նայիր, բայց այդպես մի նայիր,
Աստղերը չռել են աչքերը ու նայում են ապշած մեզ վրա,
Մի սպանեք, մի սպանեք ձեր սերը,
Դուք երկրորդը էլ չեք ունենա:
Ես այսօր թողնում եմ քեզ իմ սեր ու հեռանում,
Իմ սրտին այսօր մի նոր վերք է ավելանում,
Ու իմ սերը պոկված ճյուղի, պոկված ճյուղի ճյուղի նման
Օրորվում է աշնան քամուց, աշնան քամուց, աշնան քամուց:
Օ քամի քամի պոկիր իմ սերն առանց ցավի,
Հետո համբուրիր պլոկված կեղևը ծառի,
Թող վերքը ցավ չպատճառի, ծառին թող ցավ չպատճառի:
Ախ գոնե լաց եղիր, մե թեկուզ ձայն ասիր,
Բայց այդպես մի նայիր, բայց այդպես մի նայիր,
Ախ գոնե լաց եղիր, մե թեկուզ ձայն ասիր,
Բայց այդպես մի նայիր, բայց այդպես մի նայիր,
Աստղերը չռել են աչքերը ու նայում են ապշած մեզ վրա,
Մի սպանեք, մի սպանեք ձեր սերը,
Դուք երկրորդը էլ չեք ունենա:
Օ քամի քամի պոկիր իմ սերն առանց ցավի,
Հետո համբուրիր պլոկված կեղևը ծառի,
Օ քամի քամի պոկիր իմ սերն առանց ցավի,
Օ քամի քամի պոկիր իմ սերն առանց ցավի,

Հեյ ջան Երևան

Երևանում տոն է, թող բոլորը գան
Օդը հրաշալի է, ջուրն անմահական
Նա մի բուրաստան է վեհ ու ձյունաթափ
Մեր մասիսների սուրբ վառ հայացքի տակ:

Հեյ ջան Երևան, մեր մայր օրորան
Հեյ ջան, հեյ ջան, դու իմ Երևա՜ն
Հեյ ջան, հեյ ջան, դու իմ Երևա՜ն:

Չի ապրել կյանքում ով գեթ իմ երազում,
Չի տեսել աստղերն ու մեր ծաղկունքն ծով,
Իսկ մեր աղջիկները սերն է իմ վկա
Ով նրանց տեսնում է էլ հանգիստ չկա:

Հեյ ջան Երևան, մեր մայր օրորան
Հեյ ջան, հեյ ջան, դու իմ Երևա՜ն
Հեյ ջան, հեյ ջան, դու իմ Երևա՜ն:

Հեյ ջան Երևան փառք քո սուրբ անվան,
Հեյ ջան, հեյ ջան դու իմ Երևա՜ն
Հեյ ջան, հեյ ջան
Դու մեր կյանք, մեր բերկրանք, մեր լավ Երևան:

ԿԱՐՄԻՐ ԾԱՂԻԿ ՄԸ ԳԱՐՈՒՆԻ

Խոսք` Մ. Մեծարենցի
Երաժշտ.` Ռ. Ամիրխանյանի

Կարմիր ծաղիկ մը գարունի
Առտումը ինձի նըվիրեցիր,
Կարմիր ծաղիկ մը գարունի
Առտումը ինձի նըվիրեցիր,
Խանդաղտանքներ ալ հորդեցավ
Իմ նըվաղկոտ լանջքիս տակ,
Ուր դողաց սիրո սառսուռն, անցավ
Ու թովանքը հուր, հուր քո համբույրին,
Քո հուր համբույրին:

Եվ ըղձակաթ իմ հեգ հոգին, հեգ հոգին,
Ըզգաց սրտիդ հուրն արծարծուն,
Հուրն արծարծուն ու մետաքսե ուղի մը զիս,
Ուղի մը սիզ, սեր ծաղիկին տարավ ածուն,
Հոն ժպտեցավ կյանքը ինձի, ժպտեցավ
Հմայլքներու հույլովն անցավ, հույլովն անցավ,
Եվ ուրվական մը, կասկածի ուրվական,
Անոր մոտեն երբեք չանցավ:
Կարմիր ծաղիկ մը գարունի
Առտումը ինձի նըվիրեցի

Չքնաղ երազ

Դու ինձ համար սիրո աղբյուր,
Ես քեզ համար` գուցե ոչինչ:
Դու ինձ համար երազ մաքուր,
Ես քեզ համար` գուցե ոչինչ:

Հեռվից ես քեզ գոնե տեսնեմ, սիրեմ.
Որպես կյանքիս չքնաղ երազ:
Արեգակին պետք է հեռվից նայել,
Կայրի, եթե շատ մոտենաս:

Կյանքում դու միշտ ուրախ մնա,
Եվ միշտ եղիր պայծառ ու ջինջ,
Ամբողջ մի կյանք սիրով կտամ,
Ես քեզ համար գուցե ոչինչ:

Հեռվից ես քեզ գոնե տեսնեմ, սիրեմ.
Որպես կյանքիս չքնաղ երազ:
Արեգակին պետք է հեռվից նայել,
Կայրի, եթե շատ մոտենաս:

ՀԱՅԿՈ

Հասկացա, որ դատարկ է սիրտը իմ առանց քո խոսքերի,
Հասկացա,որ նման է կյանքը իմ մի ստվերի:

Կրկներգ

Մի խոսքով ես դատարկ եմ տես,
Մի խոսքով կարոտում եմ քեզ,
Մի խոսքով չեմ կարող սիրել,
Մի անվերջ խոսքով:
Մի խոսքով ամեն ինչ կասեմ,
Մի խոսքով ես քեզ կսպասեմ,
Մի խոսքով կփորձեմ ապրել
Քո սիրով, խոսքով,խոսքով:

Հասկացա,որ նորից էլ չի լինի հանդիպում գիշերով,
Ես հասկացա որ ես կորցրել եմ քեզ միայն մի խոսքով: