ի՞նչ է սերը Ձեզ համար

Այնքան երկար քեզ փնտրելուց հանդիպեցի էն գարնան,
Օտար աչքով ինձ նայեցիր ու վանեցիր էն գարնան,
Սիրուցդ սար ու ծով անցա,
Բայց դո՛ւ, անգութ, սիրող սիրտս մորմոքեցիր էն գարնան:

.....Կենաց թասը սիրով լեցուն
.....Միշտ էլ լցված կմնա,
.....Սիրո ջահը իմ ձեռքումն է,
.....Միշտ էլ վառված կմնա:
.....Սերը սուրբ է, առանց սիրո
.....Գգվող սրտեր չեն լինի,
.....Սերը կյանք է, առանց սիրո
.....Երգ ու երգել չե՛ն լինի:

Գրեք սիրո մասին,սիրում ե՞ք մեկին, ո՞րն է իսկական սերը...

…Եթե դու մի օր չլինես հանկարծ,
Ես փշրեմ պիտի իմ իսկ անունը
Եվ այլ աշխարհի
կարիք չունենամ…

Ի՞նչ է սերը:

Այն է, երբ կա մի մարդ, որի հետ ձուլվելով, կդառնաս մեկ ամբողջ, և այն միտքը, որ զոհաբերում ես քո ինչ-որ մասնիկը, չի տանջի ինքնասիրությունդ:

սերը դա մի զգացմունք է,
երբ տանջվումես հոգով սրտով և ողջ կյանքնդ դու կզոհես հանուն սիրո

այսինքն սերը քեզ պետք է երբ դրա կարիքն ունենումես իսկ երբ հագենումես սերը քեզ պետք չէ?

neli-suzi գրել է (15 Մարտ 2008 13:22

) :

այսինքն սերը քեզ պետք է երբ դրա կարիքն ունենումես իսկ երբ հագենումես սերը քեզ պետք չէ?

Աղջիկ ջան, սմայլիկները հորինել են էն մարդկանց համար, ովքեր հումորի զգացումից զուրկ են, որ տեքստի վերջում տեսնեն սմայլիկը ու հասկանան, որ դա կատակ ա: Հուսով եմ, հասկացար:

mamik գրել է (15 Մարտ 2008 11:17

) :

տաք ճաշ

վատ չէ' բուռն սիրուց հետո,արժե տաք ճաշ ուտել

gjada գրել է (15 Մարտ 2008 14:27

) :

վատ չէ' բուռն սիրուց հետո,արժե տաք ճաշ ուտել

շատ ուրիշն ես

էդ քո ասածը առողջ սեքսն ա, բայց տեղին ես ասում՝ լավ ախորժակ ա բացվում

ԱՅԴ Ո՞Վ Է ԱՍԵԼ՝ ՆՈՐԻՑ ԵՆ ՍԻՐՈՒՄ ՆՈՐԻ՛Ց ՉԵՆ ՍԻՐՈՒՄ, ՍԻՐՈՒՄ ԵՆ ԿՐԿԻ՜Ն …

Այդ ո՞վ է ասել՝ նորից են սիրում։
Նորի՛ց չեն սիրում, սիրում են կրկի՜ն …

Ու երբ մինչ—իսկ այլուրից (դեռ տա՜ք)
Դու նո՛ւյն մարմինն ես հիշում բնազդով,
Երբ հոտն էլ սուրճի նրա՛ն հիշեցնում
Եվ քո գունազարդ քնի փոխարեն
Անքնություն է փռում սպիտակ.
Երբ աստղերն իրենց կլորակ սանրով
Մազերդ են սանրում, իսկ դու վերստին
Շոյանքի սովոր քո մազերի մեջ
Նո՛ւյն հանգստարար մատներն ես զգում.
Երբ օտար մեկի շարժումի, դեմքի
Նմանությունը հեռու-մոտավոր
Ոտներդ է ասես դնում գիպսի մեջ,
Իսկ միտքդ բեկում այնպե՛ս կտրական,
Ինչպես լույսերի վետվետումներից
Երկաթգծերն են կարծես ջարդոտվում.
Երբ անձր—ներից հողն ասես թթվում
Եվ ստիպում է ռունգո՜վ էլ զգալ,
Որ մենակ ես դու իբր— մի … Իգրեկ,
Իսկ ինչ-որ մի տեղ կամ հենց քո կողքին
Կա մի Իքս ուրիշ, առանց որի դու
Խնդիր չե՜ս կազմի, ո՛չ էլ կլուծես,-
Մի՛շտ, ամե՜ն անգամ պաշարում է քեզ
Նույն զգացումը անճեղք ու անդուռ,
Եվ հասկանում ես, որ մարդն, ի վերջո,
Նորի՛ց չի սիրում, սիրում է կրկի՜ն,
Մանզի կա մթին մի կախյալություն
Ջղի — արյան, հոգու — կրքի.
Քանզի նռանը հանման-գումարման
Այդ մե՛նք չենք դնում լուծվելիք խնդրում.
Քանզի թեպետ— բախտ մենք ենք փնտրում,
Բայց բա՛խտը,
Բա՛խտը,
Բա՜խտն է մեզ ընտրում …

Ուստի մինչ—իսկ սիրառատ հոգին
Նորի՛ց չի սիրում, սիրում է կրկի՜ն…