Հայոց Ցեղասպանության ճանաչման իմաստը

Չեմ կարծում, որ աշխարհում կա 1 հայ, որը տեղյակ չի Հայոց մեծ եղեռնի մասին:
Կարճ հիշեցում.

Մեզ դա բան չի տա, միջազգային հանրությունը օգտագործում է այն, ելնելով սեփական շահերից՝ միայն Թուրքիային ճնշելու համար, ոչ մի դաս էլ չի լինի ոչ մի ազգի համար, քանի որ աշխարհը շատ անտարբեր է ու շատ անարդար՝ ուժեղի մոտ միշտ էլ թույլն է մեղավոր:
Մենք մեր ուժերի վրա պետք ա հույս դնենք ու ամեն ինչ անենք, որ ուժեղանանք, ու երբ գա էն ժամանակը՝ իսկ էդ ժամանակը անպայման կգա, երբ արեվելյան Թուրքիան քրդերի կողմից մասնատվելու սպառնալիքի առաջ կկանգնի, օգտվենք դրանից ու ետ բերենք մեր հողերը:

Գերմանիան ճանաչելով ևրեների ցեղասպանությունը մինչև այսօր գումարներ է փոխանցում Իսրաելին:
Իսկ մի գուցե մեզ ել թուրքիան գումարներ տա: իսկ մի գուցե նաև հողերը հետ բերենք:
_________________
Ես հրաժարվում եմ այս պորտալը ղեկավարելուց:

BRAT_NL գրել է (11 Մարտ 2008 12:41

) :

Գերմանիան ճանաչելով ևրեների ցեղասպանությունը մինչև այսօր գումարներ է փոխանցում Իսրաելին:
Իսկ մի գուցե մեզ ել թուրքիան գումարներ տա: իսկ մի գուցե նաև հողերը հետ բերենք:

վերջ ի վերջո ցեղասպանության ճանաչումը դրան է հանգեցնում:

Մեջբերել:

Մենք մեր ուժերի վրա պետք ա հույս դնենք ու ամեն ինչ անենք, որ ուժեղանանք,...

մեր ուժեղանալը կապ չունի ճանաչման հետ:
Դա էլ թող լինի,նա էլ թող լինի:

Վերջին անգամ փոփոխություն է կատարվել gjada (11 Մարտ 2008 13:05) կողմից: Փոփոխություն կատարվել է ընդամենը 1 անգամ

Իմ կարծիքով, գումարներ ակնկալելը արժեզրկում ա բուն Ցեղասպանության իմաստը: Իսկ թուրքը մեզ հող չի տա իրա հոժար կամքով, ետ վերցնել կարող ենք, երբ հզորանանք ու մեզանից լուրջ ուժ ներկայացնենք:
Մի բան ա ինձ տհաճություն պատճառում մեր արտաքին քաղաքականության մեջ. միշտ ասում ենք, որ առանց նախապայմանների պատրաստ ենք բացել Թուրքիայի հետ սահմանը, ու դեռ նրանք են ձեվեր թափում: Իմ մոտեցմամբ, պետք ա ասել դիվանագետների բերանով, որ քանի դեռ թուրքերը չեն վերադարձնում մեր հողերը Սեվրի դաշնագրով, մենք միակողմանի սահմանը փակ ենք պահելու: Բացի դրանից, կարելի ա արգելել թուրքական անորակ ապրանքների մուտքը Հայաստան երրորդ երկրների միջոցով: Դա իրանց մեծ վնաս չի տա, բայց մեր մեջ թող արմատանա թուրքին ոչ մի լումա օգուտ չտալու մոտեցումը:

mamik գրել է (11 Մարտ 2008 13:05

) :

Իմ կարծիքով, գումարներ ակնկալելը արժեզրկում ա բուն Ցեղասպանության իմաստը: Իսկ թուրքը մեզ հող չի տա իրա հոժար կամքով, ետ վերցնել կարող ենք, երբ հզորանանք ու մեզանից լուրջ ուժ ներկայացնենք:
Մի բան ա ինձ տհաճություն պատճառում մեր արտաքին քաղաքականության մեջ. միշտ ասում ենք, որ առանց նախապայմանների պատրաստ ենք բացել Թուրքիայի հետ սահմանը, ու դեռ նրանք են ձեվեր թափում: Իմ մոտեցմամբ, պետք ա ասել դիվանագետների բերանով, որ քանի դեռ թուրքերը չեն վերադարձնում մեր հողերը Սեվրի դաշնագրով, մենք միակողմանի սահմանը փակ ենք պահելու: Բացի դրանից, կարելի ա արգելել թուրքական անորակ ապրանքների մուտքը Հայաստան երրորդ երկրների միջոցով: Դա իրանց մեծ վնաս չի տա, բայց մեր մեջ թող արմատանա թուրքին ոչ մի լումա օգուտ չտալու մոտեցումը:

Սևրի պայմանագրով հող էլ տրվեց,բուլղարները օգտվեցին,մեզ բոլշևիկները չթողեցին:

mamik գրել է (11 Մարտ 2008 13:05

) :

Իմ կարծիքով, գումարներ ակնկալելը արժեզրկում ա բուն Ցեղասպանության իմաստը: Իսկ թուրքը մեզ հող չի տա իրա հոժար կամքով, ետ վերցնել կարող ենք, երբ հզորանանք ու մեզանից լուրջ ուժ ներկայացնենք:
Մի բան ա ինձ տհաճություն պատճառում մեր արտաքին քաղաքականության մեջ. միշտ ասում ենք, որ առանց նախապայմանների պատրաստ ենք բացել Թուրքիայի հետ սահմանը, ու դեռ նրանք են ձեվեր թափում: Իմ մոտեցմամբ, պետք ա ասել դիվանագետների բերանով, որ քանի դեռ թուրքերը չեն վերադարձնում մեր հողերը Սեվրի դաշնագրով, մենք միակողմանի սահմանը փակ ենք պահելու: Բացի դրանից, կարելի ա արգելել թուրքական անորակ ապրանքների մուտքը Հայաստան երրորդ երկրների միջոցով: Դա իրանց մեծ վնաս չի տա, բայց մեր մեջ թող արմատանա թուրքին ոչ մի լումա օգուտ չտալու մոտեցումը:

Սահմանի բացումը հայերին ավելի օգուտ կլինի քան թուրքերին: Մենք 60.000.000-ոց շուկա կկարողանանք դուրս գալ: իսկ թուրքիայով դեպի Եվրոպա:
Իհարկե դա չպետք է լինի կարևորագույն հարցերի հաշվին:
ՄԱԿ-ում ցեղասպանության ընդունումից հետո բոլոր պետությունները կպահանջեն թուրքիայից վերադարձնել անորինական ճանապարհով ձերգ բերված հողերը:
Իսկ գումարի հարցը - ինչու պետք է մեզ ամոթ լինի եթե իսրաելին ամոթ չէ: Մենք այդ գումարները կարող ենք ծաղսել մեր երկիրը ավելի ամրապնդելու ու զարգացնելու համար, որպեսզի ել այդպիսի բան տեղի չունենա:
չնայած հողերի ետ վերադարձը այդքան ել հեշտ չի լինի:
_________________
Ես հրաժարվում եմ այս պորտալը ղեկավարելուց:

BRAT_NL գրել է (11 Մարտ 2008 15:08

) :

Սահմանի բացումը հայերին ավելի օգուտ կլինի քան թուրքերին: Մենք 60.000.000-ոց շուկա կկարողանանք դուրս գալ: իսկ թուրքիայով դեպի Եվրոպա:
Իհարկե դա չպետք է լինի կարևորագույն հարցերի հաշվին:

Ասեմ, որ մենք չենք արտադրում ոչ մի բան, որ կարիք ունենանք նոր մեծ շուկա դուրս գալու, բացի հումքի արտադրություններից, որի կարիքը բոլոր երկրներն էլ ունեն: Մենք ներքին սպառման համար նույնիսկ չունենք նորմալ ծավալների արտադրանք:
Իսկ կարեվորագույն վտանգն է մի 20-30 տարի հետո դեմոգրաֆիայի հարցը բաց սահմանների առկայության դեպքում. մենք բացում ենք սահմանները, թուրքերն ու քրդերը լցվում են էստեղ, գնում են անշարժ գույք, հողեր, սկսում են ապրել մեր մեջ, բազմանալ մեզնից շատ արագ, մենք դառնում ենք փոքրամասնություն մեր հողի վրա, ու կանգնում ենք «Հայաստանը առանց հայերի» թուրքերի դարավոր երազանքի իրականացման շեմին:

mamik գրել է (12 Մարտ 2008 00:46

) :

1.Ասեմ, որ մենք չենք արտադրում ոչ մի բան, որ կարիք ունենանք նոր մեծ շուկա դուրս գալու, բացի հումքի արտադրություններից, որի կարիքը բոլոր երկրներն էլ ունեն: Մենք ներքին սպառման համար նույնիսկ չունենք նորմալ ծավալների արտադրանք:
2.Իսկ կարեվորագույն վտանգն է մի 20-30 տարի հետո դեմոգրաֆիայի հարցը բաց սահմանների առկայության դեպքում. մենք բացում ենք սահմանները, թուրքերն ու քրդերը լցվում են էստեղ, գնում են անշարժ գույք, հողեր, սկսում են ապրել մեր մեջ, բազմանալ մեզնից շատ արագ, մենք դառնում ենք փոքրամասնություն մեր հողի վրա, ու կանգնում ենք «Հայաստանը առանց հայերի» թուրքերի դարավոր երազանքի իրականացման շեմին:

1. Այս դեպքում անելիք շատ կա. պետք է խթանել արտադրությունը Հայաստանում ու վաճառել հարևաններին:
2. շատ լուրջ հարց է: շատ զգույշ է պետք մոտենալ այս հարցին որ այդպիսի բան տեղի չունենա:
Որինակ չտալ քաղաքացիություն մյուս ազգերին: Կիրառել որոշակի արգելքներ տարածքներ ու անշարժ գույք ձերք բերելիս:
Լուրջ պրոբլեմա:
_________________
Ես հրաժարվում եմ այս պորտալը ղեկավարելուց:

Սրանք այն երկրներն են որոնք ճանաչել են հայոց ցեղասպանությունը :
1.Ուրուգվայ (1965 թվին` Պառլամենտի բանաձևով, իսկ 2004-ին` օրենքով)
2.Կիպրոս (1982 թվին` Պառլամենտի բանաձևով)
3.Եվրամիություն (1987-ին, 1998-ին, 2000-ին, 2001-ին, 2002-ին, 2005-ին` Եվրապառլամենտի բանաձևերով)
4.Արգենտինա (1993-ին, 2005-ին, 2006-ին` Սենատի բանաձևով, 2004-ին, 2007-ին` օրենքով)
5.Ռուսաստան (1995ին` Պետդումայի բանաձևով)
6.Կանադա (1996-ին, 2002-ին և 2004-ին` Պառլամենտի բանաձևերով)
7.Հունաստան (1996-ին` Պառլամենտի բանաձևով)
8.Լիբանան (1997-ին, 2000-ին` բանաձևերով)
9.Բելգիա (1998-ին` Սենատի բանաձևով)
10.Ֆրանսիա (1998-ին և 2000-ին` խորհրդարանի որոշումներով, 2001-ին` օրենքով)
11.Շվեդիա (2000-ին` Պառլամենտի զեկույցով)
12.Վատիկան (2000-ին)
13.Իտալիա (2000-ին` բանաձևով)
14.Շվեյցարիա (2003-ին` բանաձևով)
15.Սլովակիա (2004-ին` բանաձևով)
16.Նիդերլանդներ (2004-ին` բանաձևով)
17.Լեհաստան (2004-ին` բանաձևով)
18.Վենեսուելլա (2005-ին` Պառլամենտի բանաձևով)
19.Գերմանիա (2005-ին` Պառլամենտի բանաձևով)
20.Լիտվա (2005-ին՝ բանաձևով)
21.Չիլի (2007-ին՝ բանաձևով)