,,Ականջդ բեր ասեմ,,

BRAT_NL գրել է (13 Մարտ 2008 22:41

) :

իհարկե կարևոր չէ, ուղղակի հետաքրքիր է

ավելի լավ որ հետաքրքիր է , հետաքրքրությունը հետաքրքիր է դարձնում կյանքը

rosaura գրել է (13 Մարտ 2008 22:39

) :

ավելի լավ որ հետաքրքիր է , հետաքրքրությունը հետաքրքիր է դարձնում կյանքը

Դե այդ դեպքում ես կգրեմ մի բանաստեղծություն, որը մի քանի րոպե արաջ կարդացի ու ինձ շատ դուր եկավ

Աչքերդ կապույտ, երկինքն էլ կապույտ
Չգիտեմ, երկինքը վարն է, թե՞ վերը
Ապշել է նույնիսկ երկինքը ինքը
Չգիտի ինքը վարն է, թե՞ վերը:
_________________
Առաջարկում եմ առաջարկ առաջարկողներին առաջարկել չառաջարկված առաջարկները:©

«Մե'կ ազգ, մե'կ ապագա»

One nation, one future

BRAT_NL գրել է (14 Մարտ 2008 14:23

) :

Դե այդ դեպքում ես կգրեմ մի բանաստեղծություն, որը մի քանի րոպե արաջ կարդացի ու ինձ շատ դուր եկավ

Աչքերդ կապույտ, երկինքն էլ կապույտ
Չգիտեմ, երկինքը վարն է, թե՞ վերը
Ապշել է նույնիսկ երկինքը ինքը
Չգիտի ինքը վարն է, թե՞ վերը:

ինչ որ մեկի համար ասել ես այս բանաստեղծությունը

rosaura գրել է (14 Մարտ 2008 14:02

) :

ինչ որ մեկի համար ասել ես այս բանաստեղծությունը

այս բանաստեղծությունը ես այսօր առաջի անգամ կարդացի

_________________
Առաջարկում եմ առաջարկ առաջարկողներին առաջարկել չառաջարկված առաջարկները:©

«Մե'կ ազգ, մե'կ ապագա»

One nation, one future

տխրություն, լռություն ու անդորր,
և լուսե մի պատկեր գլխիկոր,
հորդ անձրև, պարզ երկինք և բազում երազկոտ մարդիկ:
հայացքներն դաժան, խենթ էին այնժամ,
խենթեինք և մենք ծովափին այն լերկ,
երբ իրար փարված, լուռ ու երազկոտ
փնտրումեինք սեր կյանքում այս անձկոտ
ձնտրում ու անվերջ փնտրում ծովափին,որ դարձել էր մեր հանդիպատեղին
բայց այդ խենթ սիրուն մենք չարժանացանք
ու տառապանքի գերին մենք դարձանք
և հիմա երբ դու ունես ընտանիք ցանկանում եմ ձեզ ես անչափ բարիք
էլ մի փնտրիր ինձ մեկ է չես գտնի,
վերջին տողերն են սրանք իմ սրտի
ես հեռանում եմ, բայց անվերադարձ
այն խենթ ծովափը,ու չկա հետդարձ

* * *

Հիմա բացե՜լ են հանդես

Երգիչները իմ անտես.

Ջա՜ն, հայրենի ծղրիդներ,

Ո՞վ է լսում հիմի ձեզ:

* * *

Ե՛տ չեկա՜վ…

Գնա՜ց, գնա՜ց, ետ չեկավ,

Անկուշտ մահին, սև հողին

Գերի մնաց, ե՜տ չեկավ:

* * *

Ու՞ր կորա՜ն…

Մոտիկներս ու՞ր կորա՜ն,

Ինչքան լացի, ձեն ածի`

Ձեն չտվին, լու՜ռ կորան:

* * *

Երկու դարի արանքում,

Երկու քարի արանքում,

Հոգնել եմ նոր ընկերի

Ու հին ցարի արանքում:

* * *

Ծով է իմ վիշտն անափ ու խոր,

Լիքն ակունքով հազարավոր.

Իմ զայրույթը լիքն է սիրով,

Իմ գիշերը` լիքն աստղերով:

* * *

Քանի՜ մահ կա իմ սրտում,

Թափուր գահ կա իմ սրտում.

Չէ՞ դու էլ ես մահացու.-

Մահի ահ կա իմ սրտում:

* * *

Կյանքից հարբած անցավոր,

Ահա դարձյալ անցավ օր,

Դու վազում ես դեպի մահ-

Մահը բռնում հանցավոր:

* * *

Ե՛տ եկե՜ք…

Գարնան վարար գետ եկե՜ք,

Անցա՜ծ օրեր, խինդ ու սե՛ր,

Դարձե՜ք, իրար հետ եկե՜ք:

* * *

Հին աշխարհքը ամեն օր

Հազար մարդ է մտնում նոր,

Հազար տարվան փորձն ու գործ

Սկսվում է ամեն օր:

* * *

Զուր եմ փախչում, ինձ խաբում,

Հազար կապ է ինձ կապում.

Ամենքի հետ ապրում եմ,

Ամենքի չափ տառապում:

* * *

Ով՜ իմանա` ու՛ր ընկանք,

Քանի օրվա հյուր ընկանք.

Սերն ու սիրտն էլ երբ չկա`

Կրա՜կ ընկանք, զու՜ր ընկանք:

* * *

Քանի՜ ձեռքից եմ վառվել,

Վառվել ու հուր եմ դառել,

Հուր եմ դառել, լույս տվել,

Լույս տալով եմ սպառվել:

* * *

Ինչքա՜ն ցավ եմ տեսել ես,

Նենգ ու դավ եմ տեսել ես,

Տարել, ներել ու սիրել,

Վատը` լավ եմ տեսել ես:

* * *

Երազումս մի մաքի

Մոտս եկավ հարցմունքի.

-Աստված պահի քո որդին,

Ոն՞ց էր համը իմ ձագի…

* * *

Մնացել է բերդը մեզ,

Հաղթանակի երթը մեզ.

Անց են կացել` ով կային.

Հիմի կգա հերթը մեզ:

* * *

Հոգիս` տանը հաստատվել,

Տիեզերքն է ողջ պատել.

Տիեզերքի տերն եմ ես,

Ո՞վ է արդյոք նկատել:

* * *

Ո՜նց է ժպտում իմ հոգին

Չարին, բարուն, ամենքին.

Լույս է տալիս ողջ կյանքիս

Ու էն ճամփիս անմեկին:

* * *

Ի՜նչ ես թռչում, խև-դև սի՛րտ,

Հազար բանի ետև, սի՛րտ,

Ես ո՞նց հասնեմ հազար տեղ

Քեզ պես թափով, թե՛թև սիրտ:

* * *

Լինե՜ր հեռու մի անկյուն,

Լինե՜ր մանկան արդար քուն,

Երազի մեջ երջանիկ,

Հաշտ ու խաղաղ մարդկություն:

* * *

Մի հավք զարկի ես մի օր.

Թռա՜վ, գնաց վիրավոր:

Թռչում է միշտ իմ մտքում

Թևը արնոտ ու մոլոր:

* * *

Երկու շիրիմ իրար կից,

Հավերժական լուռ գրկից,

Թախծում են պաղ ու խորհում

Թե` ի՜նչ տարան աշխարհքից:

* * *

Ո՞վ է ձեռքով անում, ո՞վ,

Հեռվից անթիվ ձեռքերով.

-Ջա՜ն, հայրենի անտառներ,

Դուք եք կանչում ինձ ձեր քով:

Դու մի’ հարցրու.“Սիրո՞ւմ ես ինձ”:

Ինչպես կույրը իր ձեռնափայտն է միշտ հիշում,
Դու էլ հիշի’ր,
Որ երբ իզուր հարց չեն տալիս`
Սուտ պատասխան չե~ն ստանում:
Եվ դու բնավ իմ այս խոսքից մի’ վշտանա,
Այլ մտածիր,
Թե ջրհորի մութ խորության չափման համար
Իր սեփական մանկանն ո՞վ է ջրհոր նետում:
Դու մի’ հարցրու, իսկ ես ասեմ
Քո ուզածից շա~տ ավելին:

Եվ ասում եմ ե՛ս` միօրյա՛ հավատացյալ,
Իսկ դու լսի՛ր, իմ նորօրյա’ աստվածուհի:
Պաշտամունքի մի ծե~ս պիտի արվի այսօր,
Խոստովանքը էլ ո՞ւմ է պետք:

Դու` անծանոթ մի նոր աշխարհ,
Ես` մի հմուտ աշխարհագետ,
Որ վա՛տ գիտեմ, շա~տ վատ գիտեմ
Բազմախոստում տեղանքը քո:
Ու խոսում է մեջս կրկին
Մոլի ոգին հետազոտման.
Ուզում եմ քեզ անգիր անել,
Մտքով գծել քարտեզը քո,_
Հարց ու փորձը էլ ո՞ւմ է պետք:
Եվ առավել լավ չէ՞ արդյոք,
Որ մարդու ո՜տքը սայթաքի,
Քան թե լեզո՛ւն:
Ուրեմն արի ոչ թե խոսենք,
Այլ մտովին քայլենք առաջ
Այս անծանոթ ճանապարհով,
Մինչեւ հասնենք հանգրվանի`
Հեքիաթական ինչ-որ մի տեղ,
Ուր չկա՜ տեր ու տիրական` մեզնից բացի,
Ու մենք պիտի լինենք թլվատ` ջրի՛ նման,
Եվ լինենք կույր` կրակի՛ պես,
Ուր` հակառակ մեր իմացած հին օրենքի`
Մարմինները ջերմությունից չե՛ն լայնանում,
Այլ կծկըվո՜ւմ,
Եվ լուծվում են բոլոր հարցերն` աղի՛ նման,
Դառնալով համ մեր բերանում,
Մեր լարաթափ ջղերի մեջ,
Շփոթահար մեր դեմքերին...

Այնժամ գուցե բնազդաբար ե՛ս քեզ հարցնեմ.
“Սիրո՞ւմ ես ինձ”:
Ե՛ս քեզ հարցնեմ`
Պտասխանիդ չսպասելով,
Այլ օգնելով, որ ստանաս
Նախկին տեսքըդ աստվածուհու,
Նախկին տեսքըդ ա՛յն աշխարհի,
Որ դեռ չուներ գծված քարտեզ:
Եվ իմ հարցին ի պատասխան
Այնժամ գուցե ինքդ ինձ ասես.
“Ասում են, թե դուք օգնում եք լոկ հանվելիս:
Իսկ դու օգնում ես հագնըվել:
Դու ուրի՛շ ես:
Սիրո՜ւմ եմ քեզ”...

Բոլորդ ել ապրեք ,շատ հետաքրքիր բանաստեղծւթյւններ ա.

էրվում իմ, կանչում իմ ա~ման.
Ծուցըտ բաղ, ունքիրըտ քաման.
Աշխարիս մեչըն քիզ նըման
Չիմ տեսած, ման իմ գալի յանա-յանա, յանա -յանա:

Դու միքիչ խենթես,միքիչ երազուն
միքիչ մանուկես, միքիչել հասուն
կարծես թե այն չես, ինչ կարծում եմ ես
բայց միևնույնն է ես սիրում եմ քեզ

Եթե հանկաևրծ հոգիդ տխրի
ու աչքերդ լուռ արտասվեն,
եթե անգամ ժպիտդ սառչի,
իսկ խոսքերդ արդեն չօգնեն,
եթե աստված երես թեքի
ու աղոթքը քո չլսի
ես քեզ հետեմ ամեն վարկյան
միշտ քո կողքին, միշտ պահապան
անգամ եթե ես մահանամ

սերը չի մեռնում
նա միշտ ապրում է
սերը պայքարում
ու միշտ հաղթում է
սերը պայքար է,
սերը տանջանք է
բայց միևնույնն է
սերը դա կյանք է
_________________
ա~խ, նորից բարի ճամփա...
ա~խ, նորից մնաս բարով....